از دهم ذی الحجه عید قربان تا روز بیست و پنجم ذی الحجه مالامال از فضائل و مناقب مولای مومنان می باشد.

از جمله :

 ۱۰ذی حجه ، عید قربان ، روز حدیث ثقلین که این حدیث یکی از معتبرترین احادیث و از جمله احادیث معتبر می باشد حضرت رسول در اخرین حج خود در روز عید قربان این حدیث را فرمودند : «إنّي تاركٌ فيكم الثّقلين كتاب الله و عترتي لن يفترقا حتّي يردا عليّ الحوض ما إن تمسّكتم بهما لن تضّلوا و لن تزّلوا؛ من در ميان شما امت دو چيز نفيس وزين و گرانبهايي را باقي گذرنده‌ام كه كتاب خدا و عترت من، كه اهل بيت منند، كه اين دو هرگز از همديگر جدا نمي‌شوند تا وقتي كه بر من نزد حوض كوثر وارد شوند. مادامی که به این دو تمسک بجویید گمراه نمی شوید و نمی لغزید».

 ۱۴ ذی حجه ، روز بخشش فدک (و آت ذی القربی حقه) ((: چون قلعه های خیبر بدست علی(ع) فتح شد و یهودیها فدک را به پیامبر(ص) هدیه کردند، جبرئیل نازل شد و این آیه را آورد: “و آت ذی القربی حقه و …” ؛ رسول اکرم(ص) سوال نمود: “ذی القربی” کیست؟ و حق او چیست؟ جبرئیل پاسخ داد: “ذی القربای تو فاطمه(س) است و حق او فدک است و این در عوض مالی است که مادرش خدیجه در صدر اسلام در راه دین مصرف کرد”. پس حضرت رسول فدک را به فاطمه بخشید و فرمود: “این زمین بدون جنگ گرفته شده و لذا مخصوص من است و من هم آن را به امر خدا به تو بخشیدم”

 ۱۵ ذی حجه ، ولادت امام هادی علیه السلام : تولد امام دهم شيعيان حضرت امام علی النقی (علیه السلام ) را نيمه ذيحجه سال ۲۱۲ هجری قمری نوشته اند . پدر آن حضرت ، امام محمد تقی جوادالائمه (علیه السلام ) و مادرش سمانه سلام الله علیها از زنان درست کردار و پاکدامن بود.

۱۸ ذی حجه عید سعید غدیر خم ، عید الله الاکبر: یکی از بزرگترین رویدادهای جهان اسلام تعیین جانشین توسط خود حضرت رسول و معرفی زعیم امت بعد از خود با عبارت « من کنت مولاه فهذا علی مولاه» می باشد عید غدیر عید اکمال دین و اتمام نعمت است.%d8%a7%d9%84%db%8c%d9%88%d9%85-%d8%a7%da%a9%d9%85%d9%84%d8%aa-%d9%84%da%a9%d9%85-%d8%af%db%8c%d9%86%da%a9%d9%85

۲۰ ذی حجه عذاب الهی بر منکر غدیر ، حارث فهری ( نزول آیه اول سوره معارج): بسيارى از مفسران و  ارباب حديث شان نزولى براى اين آيات نقل كرده ‏اند كه حاصل آن چنين است:

هنگامى كه رسول خدا (صلى ‏الله‏ عليه‏ وآله ‏و سلّم‏) على (عليه‏السلام‏) را در روز غدير خم به خلافت منصوب فرمود و درباره او گفت : من كنت مولاه فعلى مولاه هر كس من مولى و ولى او هستم على مولى و ولى او است چيزى نگذشت كه اين مساله در بلاد و شهرها منتشر شد نعمان بن حارث فهرى خدمت پيامبر (صلى ‏الله ‏عليه ‏و آله ‏و سلّم‏) آمد و عرض كرد تو به ما دستور دادى شهادت به يگانگى خدا و اينكه تو فرستاده او هستى دهيم ما هم شهادت داديم ، سپس دستور به جهاد و حج و روزه و نماز و زكات دادى ما همه اينها را نيز پذيرفتيم ، اما با اينها راضى نشدى تا اينكه اين جوان ( اشاره به على (عليه‏ا لسلام‏) است ) را به جانشينى خود منصوب كردى ، و گفتى : من كنت مولاه فعلى مولاه ، آيا اين سخنى است كه از ناحيه خودت يا از سوى خدا ؟! پيامبر (صلى‏ الله ‏عليه ‏و آله ‏و سلّم‏) فرمود : قسم به خدائى كه معبودى جز او نيست اين از ناحيه خدا است.

نعمان روى بر گرداند در حالى كه میگفت اللهم ان كان هذا هو الحق من عندك فامطر علينا حجارة من السماء : خداوندا! اگر اين سخن حق است و از ناحيه تو ، سنگى از آسمان بر ما بباران ! اينجا بود كه سنگى از آسمان بر سرش فرود آمد و او را كشت ، همينجا آيه سال سائل بعذاب واقع للكافرين ليس له دافع نازل گشت.

۲۴ ذی حجه روز مباهله و نزول آیه مباهله (قل تعالوا ندع ابنائنا و ابنائکم و …) که امیرالمومنین را نفس پیامبر صلوات الله علیهما خوانده است.: مباهله‌ یعنی‌ به‌ یکدیگر نفرین‌ کردن‌. جریان‌ مباهلة‌ پیامبر با مسیحیان‌ نجران‌ در۲۴ ذی‌ الحجة‌ سال‌ دهم‌ هجری‌ در مدینه‌ به‌ وقوع‌ پیوست‌، بعد از آن‌ که‌ بزرگان‌ مسیحی‌ نجران‌ به‌ مدینه‌ آمدندو با پیامبر به‌ بحث‌ و گفتگو دربارة‌ حضرت‌ عیسی‌ (ع‌) پرداختند. پیامبر انحرافات‌ آنان‌ را گوشزد و آنان‌ را به‌ اسلام‌ دعوت‌ کرد، ولی‌ نپذیرفتند و حاضر به‌ مباهله‌ شدند. پیامبر (ص‌) نیز پذیرفت‌. وقتی‌ پیامبر همراه‌ علی‌ (ع‌) و فاطمه‌ و حسین‌ و حسین‌ (ع‌) برای‌ دعا و نفرین‌ به‌ صحرای‌ اطراف‌ مدینه‌ آمدند، اسقف‌نجران‌ گفت‌: چهره‌هایی‌ را می‌بینم‌ که‌ اگر دست‌ به‌ نفرین‌ بردارند، عذاب‌ نازل‌ می‌شود. از این‌ رو با پیامبر صلح‌ کردند.%d8%a2%db%8c%d9%87-%d8%aa%d8%b7%d9%87%db%8c%d8%b1-1

مفسران و محدثان شیعه و سنی تصریح کرده اند که آیه مباهله (آیه ۶۱ آل عمران) در حق اهل بیت پیامبر (ص) نازل شده است و پیامبر کسانی را که همراه خود به میعادگاه برد، فرزندانش (حسن و حسین) و دخترش (فاطمه) و علی (ع) بودند. بر این اساس منظور از ابنائنا در آیه حسن و حسین هستند ، همان طور که منظور از نسائنا فاطمه، و منظور از انفسنا علی (ع) است

 ۲۴ ذی حجه بخشش انگشتر توسط مولا امیرالمومنین علیه السلام و نزول آیه ولایت (انما ولیکم الله و …): طبق آن چه كه از بزرگان اهل سنّت نقل شده است، همه مفسّران در شأن نزول آيه ولايت اتفاق نظر دارداين اجماع و اتّفاق نظر را بزرگان و دانشمندان اهل سنّت نقل كرده و به آن اعتراف نموده اند، يعنى همان كسانى كه سخنان آن ها مورد اعتماد است و به كتاب هايشان استناد مى شود که این ایه پس از انفاق انگشتر به فقیر توسط امیرالمومنین نازل شد و گواه دیگری بر ولایت حضرت می باشد.

 ۲۴ ذی حجه ، حدیث کساء و نزول آیه تطهیر (انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت ویطهرکم تطهیرا): این ایه چند سال قبل از جریان مباهله و ایه ولایت نازل شده بود بطوریکه بعد از نزول این ایه حضرت رسول شش ماه هر روز صبح قبل اقامه نماز به در خانه علی و فاطمه می امد و پس از دعوت به نماز این ایه را می خواند.

۲۵ ذی حجه سه روز روزه امیرالمومنین حضرت فاطمه و حسنین علیهم السلام و بخشش افطار به مسکین و یتیم و اسیر و نزول سوره هل اتی (و یطعمون الطعام علی حبه مسکینا و یتیما و اسیرا): در تواریخ و روایات امده است که خانواده امیرالمومنین برای سلامتی حسنین روزه گرفته بودند ولی در این سه روز اقطاری خود را به مسکین و یتیم و اسیر دادند که سرانجام سوره هل اتی یا همان سوره انسان در مدح ان ها نازل شد.

تاریخ درج: ۱۳۹۵/۶/۲۹